Ein vika í Þýskalandi!

Jæjja þá er ég búinn að vera í eina viku hérna í Þýskalandi. Það er búið að vera bæði skemmtilegt og fáránlega erfitt til skiptis. En það er nú bara eitthvað sem gengur og gerist þegar maður er í skiptinemadvöl og innan skamms verður dvölin allveg æðisleg!


Á miðvikudaginn þá vaknaði klukkan 6 um morguninn (klukkan 4 um nóttina á íslenskum tíma, takk fyrir pent!) til að gera mig til fyrir skólann. Ég var það heppinn í þetta sinn að Jens skutlaði mér í skólann því ég vissi ekkert! Þegar ég kom í skólann þá voru allir á ganginum og enginn að flýta sér neitt að færa sig fyrir annað fólk. Við fórum á skrifstofuna og skráðum mig loksins í skólann og svo fylgdu þeir mér að stofunni, sögðu bæ og þarna varð ég eftir. Eftir að þeir fóru þá byrjuðu allir alltíeinu að pakka niður dótinu og fara, ég vissi ekkert hvað var í gangi svo ég ákvað bara að elta bekkinn minn. Þau löbbuðu í gegnum skólann og enduðu í einhverjum kofa í enskutíma. Enskukennarinn tók strax eftir mér og byrjaði að spjalla við mig og lét mig svo kynna mig fyrir framan bekkinn. Eftir það þá byrjaði kennarinn á því að leyfa einhverjum stelpum að kynna verkefnið sitt.
Skólinn hélt áfram og loksins var hann búinn, eftir að hafa horft smá í kringum mig þá fann ég strætóstoppustöðina mína sem er bara beint fyrir framan skólann. Ég var kominn heim og þá tók við venjuleg rútína að hanga bara heima og gera ekki neitt. Næstu dagar einkennast af allveg eins rútínum en svo kemur helgin.

Á föstudaginn þá kíkti ég með einhverjum jafnöldrum mínum í næsta bæ að horfa á mynd, ótrúlegt en satt þá eru þýskar myndir ekki það slæmar og maður myndi halda! Laugardaginn þá fékk ég að sofa út og svo fórum ég og Martin í smá göngutúr um Albersdorf. Ég hafði ekki hugmynd að hægt væri að teygja 4000 manna bæ svona stórann! Um kvöldið var haldið partý í garðinum, þó að Martin og Jens væri ekki gestgjafarnir. Heldur var það einhver tennisklúbbur héðan sem ákvað að halda árshátíð í garðinum okkar. Við fengum okkur kvöldmat og fórum svo útí garð að blanda geð með fólkinu. Með hverjum degi þá batnar þýskan mín og um laugardagskvöldið gat ég talað smá við nágrananna og fékk að heyra að ég talaði rosa flotta þýsku miðað við hvað ég væri búinn að vera hérna í stuttann tíma. Eftir dágóða stund þá fór ég að verða þreyttur og náði einhvern veginn að sofna þrátt fyrir brjálað djamm fyrir utan gluggann minn.
Á sunnudaginn þá var ég vakinn og spurður hvort ég vildi koma í afmælisveislu hjá ríka frænda Jens. Ég þáði boðið og eftir 20 mínútur þá komst ég að því að við ætluðum að hjóla í næsta bæ. Það hafa verið mörg ár síðan ég hjólaði og þetta var ekki þægilegasti hjólatúrinn sem ég hef farið í! Við ætluðum að vera þarna í 2 tíma og svo fara en einhvernveginn enduðum við að vera þarna í 4 tíma, eða þangað til að ég og Martin gáfumst upp af þreytu. Við redduðum okkur fari heim og svo tók bara við almenn leti í góða veðrinu þangað til að það var komið að kvöldmat.

Á morgunn byrjar skólinn minn og næstu helgi verð ég í Plön á AFS hittingi! LOKSINS
Ætla þá að henda inn nokkrum myndum af því sem ég er búinn að sjá, en aftur á móti er ég ekki búinn að vera með myndavélina alltaf á mér.

Tschüss!

Kastanienweg - Gatan sem ég bý á

Eitt af stærstu trjám sem ég hef á ævinni minni séð

Súpermarkaðurinn í 5. mín göngufjarlægð

Eitt af þeim flottari húsum hérna!

Elliheimilið

Kirkjan

Alls ekki þægilegt að keyra eða hjóla á svona götum

Elsta gatan í Albersdorf

Haha fannst þetta bara töff

Bjórstígvél

Skál!

Skólinn minn =)
Gymnasium Heide Ost

Skólinn að byrja!

Jæja, það er frekar lítið búið að gerast síðan ég bloggaði síðan nema að í dag þá fór ég til Kiel í survival camp. Þarna sátum við allir skiptinemarnir sem eru á Kiel svæðinu og vorum að tala um síðustu 2 daga og einnig hvað við ætlum að fara að gera á þessu ári.

Annars er manni búið að leiðast frekar mikið á því að hanga bara heima allann daginn og þekkja engann og að enginn þekkir mann í þessum bæ nema "der Isländer" (íslendingurinn). Ég kvíði fyrir að byrja í skólanum en samt komin tilhlökkun í mann.

Fyrsti kvöldmaturinn og fyrsta nóttin í húsinu mínu reyndi svolítið á sálina en eftir það er þetta búið að vera ágætt. Tók myndir frá öðrum kvöldmatnum sem mér finnst hafa verið miklu skemmtilegri ;)

Ég að njóta kvöldmatarins.

Jens og Martin =)

Haha einhverskonar schnapps sem þeir búa til sjálfur,
segja að hann sé rosalega hollur því að hann er með aldinkjöti
þrátt fyrir að vera yfir 35%

Kominn á áfangastað

Byrjaði á því að vakna snemma á miðvikudegi til að klára að pakka niður og kveðja fjölskylduna. Eftir það var haldið til Reykjavíkur þar sem pabbi var að keppa í rallý þessa helgi og þurfti einnig að nota bílinn minn til leiðarskoðunnar. Ég ákvað að nýta síðustu dagana mína á Íslandi til að kveðja vini og fjölskyldu.

Á Laugardaginn þá vöknuðum ég og pabbi klukkan 4 um nótt til að koma mér tímanlega á flugvöllinn. Við vorum mættir um 5 leytið og svo fór pabbi um hálf 6. Ég hélt áfram inní flugstöðina og beið í 1 og hálfann tíma eftir fluginu mínu til Frankfurt. Þegar ég var kominn í vélina þá tek ég eftir því að það er maður þar sem ég hefði frekar viljað að sitja. Svo kemur annar maður sem sest í miðjusætið og við hliðina á mér. Ég sem var að ærast af spenningi gat þá útaf því ekki sofið. Ákvað því aðeins að fylgjast með manninum reyna að nota skjáinn fyrir framan sig, en fattar ekki að eini galdurinn er það að ýta mjúklega, ekki með penna, ekki með alla putta í einu og alls ekki kýla skjáinn.

Eftir 3 tíma og 10 mínútur í loftinu þá lenti ég í Frankfurt. Eftir svona korters rúnt um flugvöllinn þá gátum við loksins tekið handfarangurinn okkar og farið. Þegar ég steig útúr vélinni þá fann ég strax hvað það var hlýtt þarna (enda heilar 25°C). Ég beið í 20 mínútur eftir töskunni minni og í millitíðinni hafði ég nógann tíma til að fara í kerfi ef að síminn minn myndi ekki tengjast neinu þýsku fjarskiptarfyrirtæki. En að lokum kom það og aldrei á ævinni hef ég elskað lífið jafn mikið og þá :). 

Þegar ég var búinn að ná töskunni og tala við fólk þá fórum ég rakleiðis út og sá AFS fólk strax. Þau voru ágætlega kurteis og heilsuðu mér á þýsku og spurðu svo hvort ég skildi einhverja þýsku. Ég tjáði mig smá á þeirra máli en þarf þó að læra meira. 

Eftir rúmar 25 mínútna labb um flugvöllinn var farið með mig á eitthvað svæði þar sem allir skiptinemarnir frá öllum heiminum voru. Fékk nafnspjald og þær upplýsingar að ég ætti að gista í Frankfurt í eina nótt og fara svo með lest frá Frankfurt til Kiel eldsnemma í fyrramálið. Þar sem við vorum allveg vel yfir 100 manns þarna þá þurftum við að bíða á meðan AFS mannaði rútur. Ég endaði á því að bíða í 3 tíma eftir rútu vegna þess að eitthvað fór úrskeiðis hjá þeim. Í millitíðinni þá fékk ég að kynnast eitthvað af skiptinemunum í sömu sporum og ég eða ef ekki ringlaðri. Svo loksins, ég og einhver pólsk stelpa fáum að fara með AFS sjálfboðarliða í rútuna okkar. Við löbbuðum þvert yfir flugstöðina og komumst að því að við þyrftum að labba aftur til baka nema í þetta skipti með 46 öðrum krökkum frá Brasilíu. Við fórum út eftir það og biðum eftir rútunni. Það tók allveg 40 mínútur. Svo kemur rútan, nema á vitlausum stað þannig það þýddi meira labb fyrir okkur. Eftir þetta þá loksins komumst við á Hostelið sem tók á móti okkur. Þarna var maður stimplaður og gefið okkur herbergislykla og að lokum matarmiða fyrir kvöldmat! Þarna kynntist ég hóp af tælenskum stelpum sem voru mjög hissa yfir því að allt í einu var einhver evrópubúi að tala við þær á sínu móðurmáli. Ég og tælenska mafían fórum saman í kvöldmat og vorum einróma um það að maturinn var aðeins of saltaður. 

Um kvöldið var hægt að fara í skoðunargöngutúr um Frankfurt og ég fór og tók nokkrar myndir af höfuðborg fjármála í Þýskalandi. Eftir labbitúrinn þá ákvað ég að vera rólegur uppá hótelherbergi vegna þess að ég var orðinn alltof þreyttur fyrir eitthvað meira, en herbergisfélaginn frá Guatemala var það sko ekki! enda vaknaði ég klukkan 4 um nóttina vegna þess að hann fór fram og ljósið af ganginum lýsti mig í framan, en það breytti engu því að við áttum hvorter að vakna snemma. Ég klæddi mig og fór fram og svo byrjuðum við að spjalla við þýsku sjálfboðarliðanna um mennigarmun okkar heima, sem er allveg slatti!

Eftir smá ringulreið og kaos þá komumst við öll 40 og eitthvað manns útá lestarstöð og þar fengum við að bíða enn meira. Ég og aðrir í mínum hóp fengum að vera lengst í lestinni eða heila 5 tíma frá Frankfurt til Kiel. Þegar við komum þangað þá tóku fósturfjölskyldurnar við okkur nema AFS tók við af mér vegna þess að þeir voru í Flensburg og kæmu á eftir að ná í mig. Eftir að ég er búinn að tala smá við þá og svona þá er ég sitjandi í risastóra herberginu mínu að blogga. Hendi inn öðru bloggi innan skamms ;)

Auf Viedersehn!

Benni

 Frankfurt um kvöldið.

 Sést yfir ánna Main héðan. Eina borgin í Þýskalandi sem má
byggja skýjarkljúfa í miðri borg.

 Tekið á 1 af 19 brúum og einnig þeirri elstu í Frankfurt.

 Fólk læsir ástina sína í lásinn og hendir svo lyklinum í Main.

 Í elsta hluta Frankfurt að horfa á gamla ráðhúsið.

 Stelpurnar frá Tælandi

 Við á torginu ;)

 Eitthvað sem ég skildi ekki allveg því þarna var á ferðinni

allvöru fiðluleikur frá strengjabrúðu.

                                             Allur AFS hópurinn sem nennti í útsýnisgöngutúr.